کشکول

به یادگار نوشتم به وقت دلتنگی

	برای روز میلاد تن من ......
امروز روز میلادم بود . می دانستم که کسی را در پشت این کابلهای بی جان اینترنت دارم که یادش نرفته است امروز روز تولد من است . خواهرم ٬ مریم گلی خوبم را فراموش نکرده بودم که فراموشم کند . با هزاردلهره پشت کامپیوتر نشستم و وارد وبلاگ شدم . می ترسیدم نکند او هم یادش نباشد . نکند فراموشم کرده باشد . قرارمان را که لابد یادش نرفته است . هر سال در چنین شبی من به آسمان می نگرم و سیمای او را در ماه می بینم چون او هم به ماه نگاه می کند . مریم جان وقتی پیام تبریکت را دیدم به خودم بالیدم که هنوز کسی دوستم دارد . که هنوز کسی در کوچه باغ یادها ٬ یادی از برادر هرگز ندیده اش می کند . یادت باشد ما همه بازیگریم . بازیگر نقشهایی که کارگردان نمایشنامه زندگی به اجبار ما را وادار به ایفایش کرده است . در ایفای نقشت موفق باشی . دوستت دارم و برای شادیت دعا میکنم . ضمنا" کسی که منتظرش بودی دارد می آید . همین روزها . تا بعد ............. .
+ قلمي شد به روز چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 7:54 قبل از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|

	تف سر بالا
تف به این دنیایی که پاکی و غیرت و عشق توش حرف آخرو می زنه و فقط پول کثیفه که تو اول همه جمله هامون خودش رو نشون می ده . تف به تو دنیا .............. تف ..................
+ قلمي شد به روز پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388ساعت 6:39 بعد از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|

	به خاطر بی عشقی مطلق
به دنبال کوچه باغ یادها و خاطره ها سری به اینجا زدم و عشق نوشتن مرا در چنبره خود کشید . دیگر آن دل و دماغ سابق را ندارم . از وقتی گل مریمم ٬ مریم گلیم ٬ خواهر هرگز ندیده ام کوچید من نیز خود را به پیله تنهائیم تبعید کردم . شاید فکر می کنید من آدم مزخرفی هستم ولی می شود ندیده و نشنیده کسی را دوست داشت . بگذریم . دلم از این دور و زمانه گرفته است . از این آدمهای کدر و گل آلود که هرچه باران را تجربه می کنند کدرتر می شوند . از اینهمه مادی گرایی و پول پرستی ٬ از اینهمه دروغ و ریا ٬ از اینهمه تظاهر به خوبی در عین پلیدی دلم گرفته و نمیدانم به کجا باید پناه برد . و هر روز برگ دیگری از این زندگی مزخرفمان ورق می خورد و ما هنوز نمی دانیم به کجا می رویم . راستش را بخواهید فکر می کنم دارم چرت و پرت می گویم . شاید به خاطر بی عشقی مطلقی است که به آن گرفتار شده ام . موفق باشید و عاشق . تا بعد .
+ قلمي شد به روز یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت 9:28 بعد از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|


انا لله و انا الیه راجعون پدر بزرگم پس از چند روز مبارزه بین مرگ و زندگی امروز به دیدار معبود شتافت . روحش شاد و قرین رحمت باد .
+ قلمي شد به روز جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت 1:9 بعد از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) \|

سیزده به در ( یک سال پیش در چنین روزی )

یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم		تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم
تو جگر گوشه هم از شیر بریدی و هنوز		من بیچاره همان عاشق خونین جگرم
خون دل میخورم و چشم نظر بازم جام		جرمم این است که صاحبدل و صاحبنظرم
منکه با عشق نراندم به جوانی هوسی		هوس عشق و جوانیست به پیرانه سرم
پدرت گوهر خود تا به زر و سیم فروخت		پدر عشق بسوزد که در آمد پدر م
عشق و آزادگی و حسن و جوانی و هنر		عجبا هیچ نیرزید که بی سیم و زرم
هنرم کاش گره بند زر و سیمم بود		که به بازار تو کاری نگشود از هنرم
سیزده را همه عالم به در امروز از شهر		من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم
تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم		گاهی از کوچه‌ی معشوقه‌ی خود می‌گذرم
تو از آن دگری رو که مرا یاد توبس		خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم
از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر		شیرم و جوی شغالان نبود آبخورم
خون دل موج زند در جگرم چون یاقوت		شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم

[ سی و یک سال ]^۱* عمر هدر شد به هیچ و پوچ

تا این بقیه را به چه هیچی هدر کنیم

امروز هر سواره رود سیزده به در

ما چون پیاده ایم ^۲* به غمخانه سر کنیم

شهریست پر ز نعره ماشین و راه نیست

کز روی خط کشی^ّخیابان گذر کنیم

اما غمی هم از سر ما وا نمی شود

گر خود به چارگوشه دنیا سفر کنیم

تنها امید جنت موعود مانده است

آنجا مگر که سیزده خود به در کنیم

^۱* در اصل هفتاد سال بود که من به صلاحدید خودم تغییر دادم .

^۲* امسال دیگه پیاده نیستیم ولی سواره بودن هم فرقی به حالمون نکرده . تا بعدا" چی پیش بیاد .

* شعرها از استاد شهریار سلطان شعر معاصر است که شبیه احوالات من در این روز ۱۳ به در میباشد .

+ قلمي شد به روز پنجشنبه سیزدهم فروردین 1388ساعت 11:1 قبل از ظهر توسط آرش(مردي از جنس بلور) |